Erich Fromm Sevme Sanati -

"Sevmek, hayatımıza anlam katan eylemlerin başında gelir. Haliyle oluruna bırakmak değil; bunun için çaba göstermek, emek vermek önemlidir."

The most fundamental kind of love. It is love for all human beings. It is based on the experience of our common humanity. Brotherly love is love for the weak, the poor, the stranger . Without this, all other forms of love are selfish.

Sevmek, yaşamın en temel deneyimlerinden biridir. Sevme, insanı zenginleştiren, ona yeni bir boyut kazandıran ve yaşamın anlamını arayışında ona eşlik eden bir deneyimdir.

Erich Fromm'un Sevme Sanatı eseri, bize sevginin edilgen bir his (aşık olmak) değil, etken bir eylem (sevmek) olduğunu öğretir. Gerçek sevgi, bireyin kendi bütünlüğünü koruyarak, bir başkasıyla birleşmesidir.

İnsanlar, ilk aşık olma anındaki o yoğun, sınırları kaldıran "çarpılma" hissini, kalıcı sevgi ile karıştırırlar. Oysa bu ilk patlama geçicidir ve yerini hızla hayal kırıklığına bırakabilir.

Sevgi sanatında ustalaşmak için disiplin şarttır. Fromm, disiplinin bir baskı aracı değil, kişinin kendi iradesiyle benimsediği, hayatının her alanına yayılan bir yaşam biçimi olması gerektiğini söyler.

Tutkuya dayalı, iki yetişkin arasındaki özel bağdır. Eros, diğer sevgi türlerinin aksine "tek bir kişiye" yöneliktir ve birliktelik arzusu taşır. Fromm, Eros'un kalıcı olabilmesi için sorumluluk, saygı ve bilgiyle desteklenmesi gerektiğini vurgular.

Fromm, pratik için dört temel disiplin önerir:

This changes everything. If love were just a feeling, it would be a fleeting emotion like excitement or boredom. But Fromm says love is a practice , much like playing an instrument or meditating.

Fromm’s shocking thesis: